Vandaag 26 januari '12 is het Gedichtendag, dus waarom geen streepje poëzie over ons jaarthema Armoede is een onrecht?
Hier komt ie:
Armoede, jij was grauw.
Gehaat door lege maag, met blote handen,
blauw geverfd in kou, geweerd.
Vergeefs. Jij kwam;
Jij trok naar alle landen,
alle hutten sloop jij binnen.
Taai. Gestaag.
En bleef. Jij woonde. Hoonde.
Leegde de schapraaien,
doofde ovens, holde knderogen uit.
De mensen vraten grond.
Want in hun huid stond zwart
ja wapenspreuk gebrand:
Gij zult slechts stenen zaaien.
Wij hebben je verjaagd.
Voorgoed. Zo dachten wij.
Maar nee, daar sta je weer.
Je lacht en lonkt, omhangen
met glitter op krediet, je bek vol rijstebrij,
je billen al te vet, een waggelend banket,
je boert en hikt: "Ik! Ik!"
Je vleit ons, wilt ons vangen
en wurgen. Jààg haar wég!
Het is de hoogste tijd.
(Armoede, Geert Van Istendael)